قرارداد ورزشی

تعیین ماهیت حقوقی قرارداد ورزشی، با بررسی ارکان این قرارداد و مقایسه آن با عقود مشابه دیگر میسر می شود. قرارداد ورزشی از باشگاه و بازیکن بعنوان طرفین قرارداد و تعهد بازیکن به اعمال مهارت، تکنیک، قوای جسمی و فکری در مسابقات و تمرینات و تعهد باشگاه به پرداخت دستمزد بعنوان موضوع قرارداد تشکیل شده است. 

ارکان عقود مشابهی که قابلیت مقایسه با قرارداد ورزشی را دارند به ترتیب عبارتست از: کسانی که در مسابقه شرکت می کنند و انجام مسابقه در رشته های ورزشی معین و عوض یا جایزه و همچنین در اجاره انسان؛ اجیر ومستاجر بعنوان طرفین و نیز تعهد اجیر به انجام کار و تعهد مستاجر به پرداخت اجرت بعنوان موضوع قرارداد. از مقایسه این عقود چنین نتیجه گرفته می شود که قرارداد ورزشی از مصادیق قرارداد اجاره انسان است.

با توجه به اینکه بخش زیادی از قراردادهای اجاره انسان مشمول قانون کار شده است باید گفت: ملاک تشخیص اجیر از کارگر، یعنی تبعیت حقوقی کارگر از کارفرما در رابطه با بازیکنان و باشگاه هایشان وجود دارد.

[block:block=15]

قراردادهای ورزشی که مربوط به خرید و ارائه خدمات ورزشی است از مقتضیات و شرایط خاص خود پیروی می کنند. در ابتدا ضروری است توجه کنیم که چه خدمتی را خریداری می کنیم. قطعا خدمتی که از یک دروازه بان خریداری می کنیم با خدمت یک وزنه بردار متفاوت است؛ هر چند که هر دو در حوزه کلان ورزش باشند. بنابراین در اینگونه قراردادها باید همه چیز با کیفیات و جزئیات فنی و روشن برای طرفین مشخص شود تا بدانیم بر اساس چه خدمتی و با چه کیفیتی پرداخت ها باید صورت بگیرد.

ضمنا برای اینکه قرارداد ضمانت اجرای در زمان عدول از وظایف و جنبه کاملا اجرایی داشته باشد؛ باید هر یک از تعهدات طرفین با ضمانت اجرایی ذکر شود و عدم انجام و یا تاخیر در آن تعهد، به قیدی متصل باشد که جریمه و وجه التزامی برای پرداخت خسارت در آن بیان شده است.

حقوق ورزشی مسائل وموضوعات متنوع مختلفی را در برمی گیرد. یکی از مهمترین مباحثی که می تواند در حقوق ورزشی مورد بررسی قرار گیرد؛ مقوله «قرارداد ورزشی» است، زیرا به جرات می توان گفت: اساسی ترین رکن ورزش حرفه ای قرارداد ورزشی می باشد، چرا که تا وقتی قرارداد منعقد نشود و رابطه ای  میان فعالان ورزشی برقرار نگردد هیچ مسابقه ای انجام نمی شود و بسیاری از مسائل مطرح در حقوق ورزشی موضوعیت پیدا نمی کند.

به عنوان مثال: حقوق و تکالیف مربیان، بازیکنان، باشگاهها، فروشندگان لوازم ورزشی، خبرنگاران، نمایندگان ورزشی، پزشکان باشگاه، اسپانسرها و... براساس قرارداد تعریف می شود و تا زمانی که قراردادی منعقد نشود؛ هیچکدام از این موضوعات قابل تصور نیست.

پیش از وارد شدن به مباحث اصلی لازم است تعریفی جامع از قرارداد ورزشی ارائه و قرارداد مورد نظر از دیگر مصادیق قرارداد ورزشی مشخص گردد.

اگرچه تاکنون در خصوص قرارداد ورزشی تعریف خاصی مشاهده نشده است، اما با توجه به مقررات و آیین نامه های فدراسیون ورزشی و قرارداد کسانی که در جهت انجام مسابقه و تهیه مقدمات، فعالیت می کنند و همچنین با توجه به عرف ورزشی و برخی متونی که در باب قراردادهای ورزشی نگاشته شده است؛ می توان به قدر متیقنی در تعریف قرارداد ورزشی دست یافت و در تعریف آن گفت:

عقدی است که موضوع آن به طور مستقیم یا غیرمستقیم به امور ورزشی مربوط می شود، اعم از اینکه موضوع قرارداد مستقیماً انجام فعالیتی ورزشی باشد یا از جمله اموری باشد که برای انجام فعالیتهای ورزشی اجتناب ناپذیر است.

تنها قرارداد ورزشی که موضوع آن مستقیماً انجام فعالیت ورزشی می باشد؛ قرارداد باشگاهها با بازیکنان است. اما ، اگر موضوع قرارداد ورزشی از اموری باشد که برای انجام مسابقه اجتناب ناپذیر است؛ مصادیق متعدد و متنوعی خواهد داشت؛ مثل: قرارداد مربیان، پزشکان تیم، وکلای ورزشی، نمایندگان ورزشی، خبرنگاران، اسپانسرها و...

منظور از حقوق ورزش چیست؟

منظور ما از حقوق ورزشی مجموعه مقرراتی است که بر تمامی امور ورزش حاکم است اعم از ورزشکاران، مدیران فنی، تماشاگران، مدیریت های ستادی ورزش، پزشکان ورزشی، سازندگان لوازم ورزشی و فروشندگان لوازم ورزشی و بالاخره کارکنان سازمان‌های ورزشی. این یک تعریف کلی است یعنی مجموعه قواعد و قوانین حاکم بر کل ورزش.

به طور کلی در همه‌ی کشورهای دنیا ورزش از حمایت های عمومی خاصی برخوردار است، چون اهداف ورزش در واقع تربیت نسل، برومندی، توانمندی، نشاط، سلامتی و بالاخره آماده سازی مهم‌ترین رکن توسعه یعنی انسان است و نباید از جنبه‌های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی آن به سادگی گذشت و به همین دلیل برای حمایت از این فعالیت و این نهاد، قوانین و امتیازات بسیار ویژه‌ای را در نظر گرفته‌اند.

منتها شکل اعطای این امتیازات متفاوت است؛ گاهی به صورت قوانین صریح و گاهی به‌صورت ضمنی و گاهی هم در قالب رویه های قضایی عملیات ورزش از این امتیازات برخوردار میشود. ولی چون هدف ورزش به طور کلی در تمام دنیا همین مباحثی است که عرض کردم، حکومت‌ها هزینه‌ آن را پرداخت میکنند و حوادث ورزش را از شمول حوادثی که در کوچه و خیابان اتفاق میافتد کاملاً جدا میکنند؛ هر چند از لحاظ نتیجه یکی باشند. چون در اینجا اهداف دیگری مدّنظر است.

مسئولیت تولیدکنندگان و فروشندگان لوازم ورزشی در قرارداد ورزشی چگونه است؟

ورزش از خطرناک‌ترین فعالیت‌های اجتماعی است و بسیاری از حوادث آن غیر قابل جلوگیری است، ولی بخشی از حوادث آن ناشی از نقص وسایل ورزشی است. اگر حادثه، ناشی از وسایلی مثل بارفیکس، وزنه، دوچرخه و… باشد، هم سازنده و هم فروشنده مسؤولند. در عین حال خریدار هم اگر مدیر ورزشی باشد یا معلم ورزش باشد و به رغم اطلاع از این اشکالات، به خاطر مثلاً صرفه جویی، وسیله‌ غیر مرغوب بخرد و مثلاً به خاطر شکستن میله بارفیکس ورزشکار سقوط کرده و فوت بکند، همه‌ این افراد بر حسب مورد، ضامن و پاسخگو هستند.

وسایل ورزشی را باید مطابق استانداردهای علمی بفروشند و شرایط استفاده از آن را به مصرف کننده به طور کامل ابلاغ کنند. مثلاً در بروشورهایی اعلام کنند که حداکثر وزنی که این میله بارفیکس تحمل می‌کند، یکصد کیلوگرم است که افراد سنگین‌تر از آن استفاده نکنند.

پیگیری شهروندان از طریق دستگاه قضایی به علت حوادث ناشی از نقص وسایل ورزشی چگونه است؟

بله در حال حاضر به علت رشد فرهنگی که در زمینه‌ ورزش وجود دارد، مثل سابق نیست که هر حادثه‌ای که اتفاق افتد، والدین فکر کنند که طبیعی است. در حال حاضر، پرونده های زیادی در مراجع قضایی داریم.

مثلاً بچه‌ای که در استخر غرق می شود، والدینش اعلام شکایت می‌کنند. ناجی، سرناجی، مدیر ورزشگاه، همه احضار می‌شوند و به حبس و پرداخت دیه محکوم می‌شوند. بحث شکایت در واقع بستگی به میزان آگاهی و فرهنگ زیان دیده دارد.

اشخاص ممکن است آگاهی های حقوقی نداشته باشند، نمیدانند که حقشان را چگونه باید اعمال کنند. وقتی که این گونه اطلاع رسانی‌ها صورت بگیرد و ما به مردم بگوییم که تولید‌کنندگان وسایل ورزشی در مقابل شما ضامنند، هم فروشندگان و سازندگان حواسشان را جمع می‌کنند و هم شهروندان به حقشان آگاه می‌شوند و اعلام شکایت می‌کنند. این اطلاع‌رسانی از حقوق ورزش است.

مسئولیت پزشکان ورزشی در مورد پدیده دوپینگ چیست؟

دوپینگ یعنی استفاده‌ ورزشکار از مواد شیمیایی غیرمجاز. این عمل تا زمانی که در محدوده‌ غیر مسابقات انجام بگیرد وارد در حقوق ورزشی نیست. استفاده از مواد شیمیایی نیروزای غیر مواد مخدر به‌طور کلی جرم نیست اما وقتی نوبت به مسابقه و رقابت جوانمردانه می‌رسد، دوپینگ می‌شود یک اقدام ناجوانمردانه. این اقدام که ضد اخلاق ورزشی است متضمن ضمانت اجراهای انضباطی ورزشی است؛ یعنی محرومیت از مسابقات، پرداخت جریمه و مانند آن. در حال حاضر در کشور ما مثل بسیاری از کشورها دوپینگ جرم محسوب نمی‌شود اما یک عمل مخالف مقررات و اخلاق ورزشی است که برایش ضمانتت اجرای ورزشی در نظر گرفته‌اند.

اما در مورد این مسأله که دوپینگ چگونه انجام شده است، گاهی اوقات ورزشکار خودش رأساً این کار را انجام می‌دهد که در این صورت خودش فقط ضامن است.ولی گاهی اوقات ممکن است که این عمل را به هدایت پزشک تیم و یا مربیان انجام دهد که در چنین صورتی اگر ثابت شود آن‌ها هم دست اندرکار بوده‌اند، مقررات ضمانت اجرایی در مورد آن‌ها نیز اعمال می‌شود. اما اگر ورزشکار به خاطر دوپینگ صدمه ببیند، در این صورت اگر خودش رأساً اقدام کرده باشد که کسی ضامن نیست و اگر پزشک تیم او را هدایت کرده باشد، ممکن است که به اتهام ارتکاب جنایت به شکل تسبیب و یا سبب اقوی از مباشر مجازات شود.

مراحل تنظیم قرارداد مشارکت در ساخت توسط وکیل

  1. شما نیاز به وقت مشاوره حضوری با وکیل متخصص در امور قراردادها را دارید.(برای دریافت وقت با دفتر تماس حاصل فرمائید)
  2. پس از گرفتن وقت حضوری با وکیل، جزئیات قرارداد و توافقات مربوط به آن را برای وکیل شرح داده و در صورت لزوم وکالتنامه وکیل را امضاء می کنید.
  3. در این مرحله وکیل مراحل قانونی و توضیحات لازم را برای تنظیم قرارداد را انجام خواهد داد.

مدارک لازم برای تنظیم قرارداد مشارکت در ساخت توسط وکیل

  1. مدارک شناسایی از قبیل شناسنامه و کارت ملی طرفین قرارداد
  2. ارائه سند و یا مدرک و یا قولنامه و توافقات دو طرف قرارداد

 

آیا مایل به حذف این دیدگاه هستید؟
Default